Sprookjeslandschap langs Diemel en Weser

De ochtendlucht is lekker koel, de wind suist in de oren, zonder te trappen glijden we heuvelafwaarts. De bron van de Diemel ligt een stukje boven ons, de Weser 110 kilometer verder en zo’n 500 meter lager, vóór ons.
De omgeving is idyllisch, met allerhande kleuren groen bedekte heuvels zover het oog reikt. Stilletjes glimlachend vieren we door. Mooie paadjes, ver weg van ander verkeer en steeds een beetje heuvelafwaarts. Het voelt alsof we voor altijd zo door kunnen fietsen. Heerlijk.
Na 20 prachtige kilometers komen we aan de Diemelsee. Opnieuw mooie plaatjes. Langs de oevers gaat het verder in de richting van Padberg. Vlak voor het dorp, met een mooie kerk, even op de pedalen voor een klimmetje. Het blijft mooi. In Marsberg een korte stop: Kaffee und Kuchen.
Zo mooi als dit kan het niet blijven. De kilometers tussen Marsberg en Warburg zijn wat minder sprookjesachtig dan de voorgaande, maar nog steeds prima te fietsen. Warburg is een leuke plaats, goed om te overnachten.
De volgende dag is het opnieuw genieten. Prachtige paden, mooie vergezichten. Trendelburg is een leuk plaatsje, we fietsen even binnen voor een terrasje. Daarna vergezellen we de Diemel op de laatste 15 kilometers van zijn reis. In Bad Karlshafen zien we onze trouwe metgezel zich verenigen met de Weser.
Verder gaat het, langs de grotere en wat bravere collega van de Diemel. Waar de Diemel een jonge, speelse waterloop is, daar is de Weser een wat bedaarde, oudere man die kalm richting zijn doel stroomt. Wat ze gemeen hebben is het feeërieke heuvellandschap waar ze doorheen stromen.
Met een pontje naar de andere oever en Höxter komt in zicht.

De volgende ochtend schittert de Weser in de ochtendzon. We passeren Schloss Corvey dat op de werelderfgoedlijst van Unesco staat.
Langs de Weser probeert het landschap zichzelf nogmaals te overtreffen. Ver van gemotoriseerd verkeer glijden we stilletjes door het magnifieke decor. Het ene plaatje nog mooier dan het andere. De tijd vliegt, de kilometers krimpen. 
Doel vandaag is sprookjesstad Hamelen. Er moet in de stad van de rattenvanger een besluit worden genomen. We kunnen hier, net als in de komende stadjes, met de trein terugkeren naar ons vertrekpunt. We kunnen ook nog een stukje doorfietsen. Het besluit is nog niet uitgesproken, maar stiekem wel al genomen. Het Weser Bergland roept, het avontuur schreeuwt en we hebben nog tijd…

Daarom fietsen we de volgende ochtend welgemoed de horizon tegemoet. Aan die horizon ligt onder andere het charmante Rinteln en het imposante Kaiser Wilhelm Denkmal, hoog in de heuvels boven Porta Westfalica. Genieten in de verlenging.

Uiteindelijk kijken we in het centrum van Minden terug op uitzonderlijke fietsdagen. De dartele Diemel, de wijze Weser, de stadjes, de landschappen, het plezier. Het was mooi, het was vrij zijn en we gaan naar huis met onbetaalbare herinneringen en verhalen. Herinneringen en verhalen die blijven, ze hebben geen houdbaarheidsdatum, we hoeven ze nooit weer in te leveren.
Rijker dan we kwamen staan we op, de eerste stap op weg naar meer verhalen, herinneringen en fietsavonturen…
Fietsvrijheid